سه شنبه 30 آبان 1396
مسیر صفحات
 
معرفی بخش تعاون فیلیپین
چاپ
اواخر قرن نوزدهم زمانی بود که فیلیپینی ها برای تحصیل به اروپا سفر می کرده اند. دکتر جوزه ریزال (قهرمان ملی فیلیپین) (Dr. Jose P. Rizal)در سال 1892 از دولت درخواست نمود تا در ایالت بورنئو (BORNEO) منطقه ای تحت پوشش طرح تعاونی رابرت اوون تأسیس نماید. وی در همان سال پس از اینکه شرکت های خود یاری تأسیس نمود، به داپیتان تبعید شد.
پس از محکومیت و اعدام دکتر ریزال توسط مقامات اسپانیایی فعالیت های تعاونی نیز در سال 1896 متوقف شد.

موج اول: رژیم آمریکایی
آقای تئودورو ساندیکو در آلمان با نهضت رایفایزن (Raiffeisen Movement)آشنا شد و به دنبال فرصتی جهت معرفی آن به فیلیپین بود. او را در فیلیپین به نام "پدر تعاون" می دانند چرا که او سند اتحادیه اعتباری را که اقتباسی از رایفایزن بود برای اولین بار نوشت و همان سند مبدل به اولین قانون تعاون فیلیپین شد.
- در 11 فوریه 1914، قانون اعتبار روستایی توسط هیئت مقننه فیلیپین به تصویب رسید.
- اداره و اجرای قانون اعتبار روستایی به دفتر کشاورزی محول شد.

شرکت اعتبار روستایی تحت قانون اعتبار روستایی
- اولین شرکت تعاونی اعتبار کشاورزی تحت عنوان "کاباناتوآن" (Cabanatuan) در 18 اکتبر 1916 تأسیس شد.
- در سال 1926، 544 شرکت تعاونی اعتبار کشاورزی در 42 استان تأسیس گردید.
- در سال 1930 این تعداد به 571 شرکت رسید.
- در سال 1935، 90% از شرکت ها غیر فعال و ورشکسته بودند.
برای کمک به تأمین مالی تلاش های موثر کشاورزان، شرکت های اعتبار روستایی وارد میدان شدند. با این وجود، اولین تجربه تأمین مالی روستاییان از طریق تعاونی ها در فیلیپین با شکست مواجه گردید.
قانون بازاریابی تعاونی به منظور تکمیل قانون اعتبار روستایی در دسامبر سال 1927 تصویب و به اجرا در آمد.
· تصمیم بر آن شد، هرجا که شرکت های اعتبار روستایی وجود دارد، شرکت های بازاریابی تعاونی نیز در همان جا تأسیس گردد. با این حال با توجه به ضعف مشهود تعاونی های اعتبار روستایی، کشاورزان نتوانستند خود را با شرکت های بازاریابی تعاونی وفق دهند.
· در سال 1939 تنها 164 شرکت تعاونی توانستند 5000 کشاورز را به عضویت بگیرند، اما در این میان نیز تنها 20% از آنها فعال بودند.

تعاونی های غیر کشاورزی
 

1) اتحادیه های اعتباری: اولین اتحادیه اعتباری از نوع رایفایزن در اگوست 1938در منطقه ویگان تأسیس شد.
قانون مشترک المنافع شماره 565، مشهور به قانون تعاون در سال 1940 توسط کنگره فیلیپین تدوین شد و بر اساس آن حمایت های قانونی از تعاونی های اعتبار و مصرف ، من جمله، 5 سال معافیت از هرگونه مالیات به اجرا در آمد.
تا سال 1941، 30 اتحادیه اعتبار با 2000 عضو تأسیس گردید.
وقوع جنگ جهانی دوم موجب توقف رشد بیشتر تعاونی ها در این کشور گردید.
2) تعاونی های مصرف: تعاونی های مصرف پس از تصویب و اجرای قانون 2508 در سال 1916 آغاز به کار نمودند.
· اولین شرکت تعاونی مصرف در دانشگاه کشاورزی فیلیپین در سال 1916 لوس بانوس(Losa Banos) تأسیس گردید.
· در خصوص تعداد فروشگاه های تعاونی تأسیس شده در زمان اشغال ژاپنی ها آمار قابل اطمینانی در دست نیست. اما باید گفت که اغلب این شرکت های تعاونی ورشکسته شدند.

دلایل عدم موفقیت اولین تعاونی ها در فیلیپین:
1- مدیریت ناکارآمد
2- عدم درک صحیح از اصول، شیوه ها، اهداف درست، و اهداف شرکت های تعاونی
3- استفاده نادرست از اعتبار توسط وام گیرنده گانی که به جای استفاده از پول وام گرفته شده شده برای تولید، آن را برای برگزاری جشن ها یا تجملات مورد استفاده قرار می دادند.
4- اوراق بهادار ناقص
5- مداخله سیاسی در بازپس گیری حساب های معوقه
6- عدم انطباق کارمندان
7- نبود مسئولیت اخلاقی و شخصیت درست جهت رسیدگی به پول دیگران
8- عدم وجود حراست در برابر کارمندان فاسد که از موقعیت شغلی خود برای اخد وام برای خود و بستگان خود که بعد ها به عنوان معظل در سیستم شناخته شد
9- غلبة تفکرات فردگرایانه به جای روحیه تعاون و همکاری در میان مردم
10- عدم توانایی تعاونی ها برای تأمین سرمایه کافی
11- وابستگی آنها به عرضه کنندگان و توزیع کنندگان بیگانه
12- ناکارآمدی دولت و عدم ترویج درست سازمان های تعاونی
فقدان امکانات بازاریابی
تاریخ آخرین به روزرسانی : 1389/05/04
موج دوم: دوره قبل از جنگ جهانی دوم
اداره اعتبار روستایی و تأمین مالی تعاونی: یک نهاد اداری است که به موجب قانون RA821 مصوب کنگره فیلیپین در سال 1952 و برای تأمین مالی روستایی به شرح ذیل تأسیس شد:
1- کمک به کشاورزان کوچک در تأمین اعتبار آزاد
2- ایجاد گروه های موثر از کشاورزان به شکل شرکت های تعاونی
3- ایجاد تجهیزات بازاریابی منظم و نظام مند برای و تحت کنترل کشاورزان کوچک
4- استقرار کشاورزی بر پایه برابری اقتصادی با دیگر صنایع
تمامی تعاونی های بازاریابی تأسیس شده تحت قانون سابق، مورد بازرسی سرسختانه قرار گرفتند و 22 شرکت قدیمی به موجب قانون جدید (RA821) بازسازی شده و به شرکت های تعاونی بازاریابی کشاورزی (FACOMAS) مبدل شدند.
FACOMAS: (اعضای مستقیم آن را خود کشاورزان تشکیل می دهند)
- تا سال 1954، 169 شرکت تعاونی بازاریابی کشاورزی (FACOMAS) آغاز به کارکردند
- تا سال 1956، 319 شرکت تعاونی بازاریابی کشاورزی (FACOMAS) تأسیس و تحت نظارت قرار گرفتند
- در سال 1957، 600 شرکت تعاونی بازاریابی کشاورزی (FACOMAS) در سراسر فیلیپین مشغول فعالیت بودند
فدراسیون استانی FACOMAS – عملکرد آن، متمرکر نمودن فعالیت های بازاریابی تعاونی ها در قالب فدراسیون و ارائه خدمات ذیل به کشاورزان بود:
1- ایجاد جایگاه چانه زنی قوی تر
2- اقتصاد و کارآمدی بهتر
3- استاندارد یکپارچه تر مدیریتی و سیاست های یکپارچه تر برای نفع مشترک
 

این فدراسیون های استانی مبادله و بازاریابی محصولات FACOMAS را تسهیل می نموده و اگر همین کار به صورت فردی انجام می شد، نتایج غیر اقتصادی تر و ناکارآمدتری در بر می داشت.
فدراسیون ملی FACOMAS وظیفه بورس مرکزی تعاونی (CCE) را نیز اجرا می نمود.
· بورس مرکزی تعاونی توزیع موثر کالاهای کشاورزی را بر عهده گرفت
· هدف آن فعال نمودن بازار های مرکزی بود که به عنوان اتاق های تهاتر برای FACOMAS و دیگر امور بود
· همچنین دیگر هدف آن رهبری معاملات انواع غلات و دیگر محصولات کشاورزی، دام و طیور و دیگر انواع محصولات به عنوان واسطه، واردات و صادرات ماشین آلات و ابزار کشاورزی، بذر جو، کود، گونی و دیگر لوازم کشاورزی بود.

کمیسیون بهره وری کشاورزی
از آنجا که لازم بود کشاورزان قبل از اعلام مالکیت زمین خود عضو FACOMAS باشند، به موجب قانون RA 3844 (قانون اصلاح اراضی کشاورزی) برای اینکه ACCFA در انجام امور ترویج تعاون موفق گردد، کمیسیون بهره وری کشاورزی تشکیل گردید.
با این وجود هنوز ACCFA عملکرد های تأمین مالی و آموزش تعاونی ها را بر عهده داشت.
تعاونی های غیر کشاورزی- تعاونی های مصرف
در ژانویه سال 1946، تعداد 747 تعاونی مصرف در کمیسیون اوراق بهادار و بورس (SEC) به ثبت رسیدند. پس از آزادی اقتصادی، تعاونی های مصرف فراوانی به خاطر سیاست های دولت تأسیس شدند تا کالاهای کمکی از طریق تعاونی ها توزیع شوند.
در ژوئن 1949 این تعداد به 1367 تعاونی رسبد که جمعاً دارایی رسمی آنها 4/3 میلیارد پزو و مجموعاً دارای 260134 نفر عضو بودند.
در سال 1952 اغلب آن شرکت ها غیر فعال شدند؛ لکه ای سیاه در تاریخ تعاونی های مصرف فیلیپین. تعاونی های مصرف بدون حتی تلاش برای آموختن اصول و روش تعاون به اعضا ثبت شدند.
قانونگذاران برای تقویت تعاونی های غیر کشاورزی در اوایل سال 1957 قانون RA2023 را که نام دیگرش قانون تعاونی های غیر کشاورزی فیلیپین است تصویب نمودند.

در این قانون، سیاست های ذیل تصریح شدند:
1- کمک به مردم در ایجاد شرکت برای خود بر اساس اصول تعاونی
2- تقویت استقلال اقتصادی آنها با ترویج روش های سازمان یافته تولید صنعتی، بازایابی، توزیع و اعتبار
3- بهبود فرآیند ها و دیگر فعالیت ها و رفع موانع رشد استاندارد معیشتی با رویکردی به سمت ترویج رفاه عمومی مردم و توسعه اقتصاد ملی

قانون تعاونی های غیر کشاورزی فیلیپین- RA2023
به موجب قانون فوق دفتر اداری تعاون (CAO) در اداره بازرگانی ایجاد گردید که وظیفه آن رسیدگی، ترویج، سازماندهی و نظارت بر تعاونی ها بود.
وظیفه دیگر آن، تشویق بیشتر رشد تعاون و ترویج سازماندهی یک سیستم بانکی تعاونی در سراسر کشور جهت تسهیل در ارائه اعتبار آزاد به تعاونی های غیر کشاورزی است.
تاریخ آخرین به روزرسانی : 1389/05/04
موج سوم: رژیم حکومت نظامی
فرمان ریاست جمهوری شماره 175،LOI23 زمینه را برای تلاش همه جانبه دولت برای سازماندهی تعاونی ها از طریق برنامه Samahang Nayon و سازمان های مرتبط برای حمایت از برنامه اصلاح کشاورزی (PD27) فراهم نمود. علیرغم تلاش های اینچنینی، تأثیر آن بر مردم بسیار منفی بود.
 

تعاونی های بخش خصوصی بر خود متکی بود و به خود اتکایی اصرار می ورزید. چهار سازمان ملی تعاونی تأسیس شده بر این اساس (که ذیلاً نام آنها ذکر می شود) نشان دادند تلاش های بخش خصوصی بر پایه خودیاری و دیگر اصول تعاونی می تواند نتیجه بخش باشد:
1- فدراسیون ملی تعاون (NATCCO)
2- فدراسیون تعاونی های اعتباری فیلیپین (PFCCO)
3- فدراسیون تعاونی های کشاورزان آزاد (FFFC) و
4- انجمن ملی بازاریان (NAMVESCO)
فرمان ریاست جمهوری همچنین CAO را منحل و دفتر توسعه تعاون (BCOD) را در اداره "دولت محلی و توسعه جوامع" (DLGCD) تأسیس نمود.
با حمایت های دولت، تعاونی ها ناگهان در سراسر کشور سازمان یافته شدند.
· سامهانگ نایون (SN) ها: تعاونی های اولیه، در سطح منطقه ای
· کیلوسانگ بایانس (Kilusang Bayans-KBs): تعاونی های بزرگ تر که از 10 سامهانگ نایون تشکیل شده اند.
بانکهای تعاونی روستایی و صندوق وام توسعه تعاونی با ارائه خدمات بازاریابی و مالی از SN ها و KB ها حمایت نمودند.
تا سال 1986 از 22000 SN، تنها 5% باقی ماند. این ناکامی به دلیل کشمکش زیاد بین نهضت تعاون و دولت بود.
تاریخ آخرین به روزرسانی : 1389/05/04

موج چهارم: تحت دموکراسی بازپس گرفته شده
خطر های خارجی ای که بقای تعاونی های تحت رهبری بخش خصوصی را در زمان حکومت نظامی تهدید می نمود منجر به استحکام آنها به عنوان شبکه های ملی با مراکز توسعه منطقه ای در سراسر کشور شد.
با باز سازی فضای دموکراتیک در سال 1986، سران این شبکه های تعاونی جهت تصویب قوانین هم راستا با تعاونی ها مشغول لابی جدی شدند. پس از آن، رییس جمهور وقت، "کورازون سی آکینو" در تاریخ 10 مار 1990 دو قانون را به تصویب رساند:
1- قانون (RA 6938): قانون تعاون فیلیپین
2- قانون (RA 6939): قانونی که بر اساس آن اداره توسعه تعاون (CDA) تأسیس گردید
و...دفتر توسعه تعاونی کشاورزی (BCOD) منحل گردید.
(پروفسور "ادنا آبریلا"، رییس وقت MDU-IIT EMPC اولین رییس CDA شد.)
قانون RA 6939: قانونی که موجب پدید آمدن اداره توسعه تعاون به منظور ترویج کارآیی و رشد تعاونی ها به عنوان ابزار های برابری و عدالت اجتماعی و توسعه اقتصادی شد. در این قانون موارد ذیل ذکر گردید: حدود اختیارات، عملکرد ها و مسئولیت ها و توجیه منطقی سیاست ها و نمایندگی های دولت با عملکرد های تعاونی، حمایت از توسعه تعاون، انتقال عملکرد ثبت و تنظیم نمایندگی های دولتی موجود به تعاونی ها و...
با این قانون، رشد و کارآیی بسیاری از تعاونی ها به عنوان ابزار های برابری، عدالت اجتماعی و توسعه اجتماعی در تحقق احکام موجود در بخش 15 اصل هفتم قانون اساسی فیلیپین تقویت بیشتری می شود.










تاریخ آخرین به روزرسانی : 1389/05/04